SV Huizen viert 90e verjaardag

Huizen

Voetbalvereniging SV Huizen viert dit jaar haar negentigjarig bestaan. In de afgelopen decennia is de club uitgegroeid van vijftien naar ruim 1150 leden. Een van hen is Dirk Bunschoten, die bijna 65 jaar lid is. Nog altijd is hij zeer actief als vrijwilliger en een trouw supporter van de ’groen-gelen’.

Dirk Bunschoten (73) is negen jaar als zijn moeder hem aanmeldt als lid van SV Huizen. „Eerder mocht niet, vanaf die leeftijd kon je pas bij de ’welpen’”, zegt Bunschoten in het clubgebouw aan de IJsselmeerstraat. „Ja, dit is mooi geworden, hebben ze goed gedaan. Schitterende nieuwe kantine, kleedkamers. Zes velden, waarvan twee kunstgras.”

Tevreden kijkt hij uit over het terrein waar hij al 64 jaar zijn zaterdagen doorbrengt. Zelden heeft hij een wedstrijd van zijn Huizen gemist. „ Ik hou eigenlijk niet zo van stress. Maar die wedstrijden - uit en thuis - die wil ik niet missen, daar moet ik bij zijn.’’ Hij loopt naar de vitrinekast in het clubgebouw waar oude teamfoto’s, schalen en bekers de geschiedenis van SV Huizen tastbaar maken. „Huizen heeft echt meegedraaid in de top van het amateurvoetbal. Dat kun je hier goed zien”, zegt hij. Jaartallen, uitslagen, doelpuntenmakers. Hij kent alle feiten uit zijn hoofd. „Natuurlijk. Ik ben overal bij geweest.”

Voetballen. In zijn jonge jaren doet hij niet anders. Net als veel andere jongens in Huizen.

„We voetbalden op het plein bij de Oude Kerk. Direct uit school. Urenlang. De jongens van Huizen tegen Zuidvogels. Ja, er was flink wat rivaliteit. En op zaterdag had je dan ’s middags een wedstrijd. Je moest je nog haasten om op tijd te komen want we hadden ’s ochtends nog school. En als we dan uit speelden, tegen Hilversum bijvoorbeeld, dan fietsten we daar naar toe. Over ’het gebed zonder end’, of over de Rijksweg, allemaal achter de trainer aan. En na de wedstrijd zo snel mogelijk terug naar de club om het eerste aan te moedigen.”

Zondag

En het blijft bij de familie Bunschoten niet bij voetbal op zaterdag. Nee, ’s zondags zijn drie van de vier broers Bunschoten compleet in de ban van Ajax. „Mijn ouders waren ’liberaal hervormd’, en dus mochten we op zondag met de bus naar Amsterdam. Dat was vrij bijzonder in het dorp. We liepen er niet mee te koop, hoor. Mijn ouders hadden een eigen zaak, dus het gebeurde allemaal een beetje bedekt. We gingen naar alle wedstrijden in De Meer. In de loop van de middag waren we dan weer terug in Huizen. Op het moment dat de buschauffeur de deuren van de bus open deed, gingen ook de kerkdeuren open, en dan wandelden we zo tussen de kerkgangers naar huis. Iedereen dacht dat we netjes in de kerk waren geweest.” Hij lacht. Ja, vrijheid en passie. Dat is voetbal voor Bunschoten. „Je had er alles voor over.” Later zal hij nog veel voetbalreizen maken, Ajax achterna, in binnen- en buitenland.

Snel

Bunschoten, die als jongen aardig kan voetballen – „ik was snel” – schopt het tot het tweede van Huizen. „Ik kon me goed redden als rechtsbuiten. Maar ik kwam techniek tekort. En ik had altijd Arie Bout voor me, de beste voetballer die Huizen ooit heeft gehad, een legende.” Als hij 28 is wordt hij gevraagd om leider te worden van het tweede elftal. Het samenstellen van het team hoort ook bij zijn functie, die hij tien jaar bekleedt.

In 1979 begint hij als teammanager bij het eerste. „Dertien jaar heb ik dat gedaan. Tot nu toe het langst van iedereen. Geweldig. Ja, natuurlijk was je daar hartstikke druk aan. Maar ik vond het heerlijk. Best moeilijke jaren ook meegemaakt hoor. Degraderen in 1981. Dat was pijnlijk. Maar daar kom je dan gelukkig ook weer bovenop.”

Toekomst

Dat het eerste van Huizen nu in de derde divisie speelt doet hem deugd, al houdt hij zijn hart vast voor de toekomst: ,,Afwachten of ze het gaan redden. Ik hoop het. Want spelen op hoog niveau is belangrijk voor een club, dat straalt op alles af. Daarom moet moet je daar alles op inzetten.’’

Bunschoten en voetbal. Het is nog altijd zijn leven. Voor aanvang van een thuiswedstrijd brengt hij in het dorp raambiljetten rond, vouwt de programmaboekjes. En na afloop van de uitwedstrijden doet hij voor Radio 6FM telefonisch verslag. Verder houdt hij tijdens het jaarlijkse schoolvoetbaltoernooi de uitslagen bij.

Zijn twee kleinzoons zijn nog niet gegrepen door het voetbalvirus. „Dat moet je niet forceren, niet dwingen. Heb ik vroeger bij de kinderen ook nooit gedaan. De wil om te voetballen moet uit jezelf komen, anders wordt het niks. Maar als ze willen gaan voetballen, dan toch wel bij Huizen, en niet bij Zuidvogels. Dat zou ik echt niet accepteren. En dat heb ik ze al wel laten weten.”

De bal rolt al 90 jaar bij SV Huizen

Het is winter 1927 als een groep van vijftien Huizer vrienden op het idee komt om een voetbalvereniging op te richten. De jongens dopen hun club Excelsior en spelen met een bal die ze zelf bij elkaar hebben gespaard met zegeltjes van het sigarettenmerk Turmac.

De jongens spelen op een heideveldje vlak langs de Zuiderzee. In het eerste jaar verdubbelt het aantal leden. Als voetbalclub Atilia ter ziele gaat, kunnen de voetballers op hun veldje terecht, in het bos bij Theehuis Bos en Hei in Naarden. In 1930 verkast de club naar ’t Harde, achter de Molenberg. Als de club zich bij de KNVB wil inschrijven blijkt dat er al een voetbalclub bestaat die Excelsior heet. Daarom wordt de naam V.V. Huizen, die in 1946 verandert in S.V. Huizen, omdat er dan ook een korfbalafdeling wordt ingericht. In de jaren vijftig kan er bij de vereniging ook worden gevolleybald en getafeltennist.

Kampioenen

Dat de Huizers wel een balletje kunnen trappen blijkt uit het feit dat ze zich in 1949 Kampioen van Nederland Zaterdagvoetbal der KNVB mogen noemen. Het zal het begin zijn van veel kampioenschappen, met als hoogtepunten het Algeheel Amateurkampioenschap van Nederland in 1974 en het Algeheel Amateurkampioenschap van Nederland in 2003.

De club telt inmiddels ruim 1150 leden. Motor van de vereniging wordt gevormd door circa tweehonderd vrijwilligers. Het eerste elftal speelt in de landelijke derde divisie van het zaterdagvoetbal.

Negentig jaar SV Huizen; het wordt de komende periode op tal van manieren gevierd. Vrijdag is er een jubileumfeest; zaterdag een receptie voor leden en genodigden. Verder in de planning: een ouder-kind-toernooi; een wedstrijd van het eerste tegen een ’aansprekende tegenstander’. Ook ’Oud-Huizen’ zal acte de présence geven. Op 26 en 27 mei wordt de Huizen Gooimeer Cup gehouden, een internationaal jeugdtoernooi. Alle info en het Online Museum zijn te vinden op www.svhuizen.nl

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.