Hans Koekoek genoot intens van werk en flirten

De overleden cineast en auteur Hans Koekoek uit was een markante Hilversummer.© foto’s studio kastermans

Hilversum

Het is vlak voor vertrek naar Frankrijk als cameraman Hans Koekoek zijn grote teen verbrijzelt. Producent-regisseur Robin Lutz staat op het punt om met hem in de auto te stappen om te gaan filmen. Ze hebben vaak samen in het buitenland gedraaid.

Na bestudering van de röntgenfoto blijkt zijn teen een legpuzzel. Hans kijkt Robin aan: ,,En tóch gaan we lekker werken in Frankrijk.” Robin vraagt zich verbijsterd af hoe als hij de dikke teen ziet. Die past nooit in zijn schoen. Hans vraagt de arts om zijn scalpel en snijdt zo de voorkant van zijn schoen eraf. ,,Op naar Frankrijk”, zegt hij kordaat.

Het filmen gaat lekker. Hans moet achter de camera wel zijn been gestrekt opzij houden om druk op zijn voet te vermijden. Zijn partner Anneke is met hun vier maanden oude zoon Nathan meegereisd om te genieten van de mooie natuur in de Gorge du Tarn.

Om zich heen kijkend ziet Anneke het uitgestrekte been van Hans over het hoofd en rijdt met de kinderwagen over zijn teen. Een kreet galmt door de Gorge du Tarn en Hans gaat out. Niet lang, dat past niet bij de stoere cameraman. Hans praat even met Anneke. De filmploeg houdt de adem in. Dan komt Hans op hen af: ’zo ik kan weer kleuren zien, laten we doorgaan met waar we gebleven zijn.’ Het wordt een prachtige film.

Vrouwen

Het is Hans Koekoek, de Hilversumse cineast en auteur die op 16 augustus op 81-jarige leeftijd overleed, ten voeten uit. Een man met een onvermoeibare professionele betrokkenheid, passie en compassie. Omdat zijn vriend Lutz het afscheid in Hilversum een week geleden niet bij kan wonen, leest Hans’ zoon Nathan (25) de herinnering voor.

,,Mijn vader heeft altijd absurd hard gewerkt. Zijn werk én vrouwen, daar leefde hij voor”, zegt Nathan Koekoek. ,,Het was een bijzondere man. Geen doorsnee vader. Nooit grijs. Altijd grappen aan het maken en aan het flirten. Ik heb heel veel vrouwen langs zien komen. Geen idee hoe hij dat deed. Hij viel natuurlijk wel op met zijn hoed en zijn lange grijze krullen. Een kleine man, excentriek. Dat mysterieuze sprak vrouwen misschien aan.”

Hans Koekoek heeft al twee volwassen dochters uit eerdere relaties als in 1991 zoon Nathan geboren wordt. Het is zijn oogappel.

Sparta

Alles wat hij met zijn dochters niet gedaan heeft haalt hij met Nathan in. Voetballen, praten over zijn liefde Sparta (Hans is geboren in Rotterdam), fietsen door Hilversum met Nathan in het zitje voorop. Hij laat hem de wereld zien en praat met hem over vrouwen zoals je dat met een vriend doet. En benadrukt steeds dat Nathan de momenten samen moet koesteren.

,,Hij was 56 toen ik geboren werd en zich er heel erg van bewust dat ik het lang zonder hem zal moeten doen. Als kind besef je dat niet. Voor mij heeft hij echt de tijd genomen.” Nathan is hem dankbaar daarvoor. Over hun eerste jaren samen schrijft Koekoek een prachtig boek ’Graswandelen’. Het boek eindigt bij de tiende verjaardag van Nathan. Koekoek wordt een week later 66. ’Hij heeft mijn leven meer vreugde en bewustzijn geschonken. Zo’n gozer is een vitaminepil in huis. Hij laat mij ouder worden!’

De sterke band met zijn zoon is bijzonder want Hans is geen ster in relaties in stand houden. Heeft moeite om zich echt te interesseren in anderen. In gezelschap wil hij graag dat er naar hem geluisterd wordt. ,,Hij vond het heerlijk om het middelpunt te zijn.”

Oorlog

Hans Koekoek wordt in 1935 in Rotterdam geboren. Een joodse familie. Hij blijft enig kind. De oorlog drukt een stempel op zijn jeugd. Veel familieleden overleven de kampen niet. ,,Hij vertelde vaak over de oorlog. Het heeft hem wel getekend, altijd strijdbaar. Het ergste voor hem was dat iedereen zo weerloos was. Hij schreef er het boek ’Geen bange Jood meer’ over.”

Hans Koekoek houdt in zijn latere leven de touwtjes graag strak in eigen handen.

De laatste drie jaar gaat het lichamelijk steeds slechter met Hans Koekoek. Hij verhuist in 2013 van zijn grote huis vol kunst en snuisterijen aan de Borneolaan naar een appartement aan de ’s-Gravelandseweg. Een progressieve oogaandoening maakt hem blind. Hij wordt ook wat vergeetachtig.

,,Hij was moe maar bleef tot het laatst de oude Koekoek die grapjes maakte. En zelfs vlak voor zijn dood in het ziekenhuis in Blaricum flirtte hij nog met de verpleegsters.”

Hans heeft begin dit jaar nog twee wensen. Aanwezig zijn bij het afstuderen van zijn zoon in Rotterdam en Sparta kampioen zien worden. Beiden zijn gelukt.

Susanne van Velzen

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.