Ruut de Kloet: toeval bestaat niet, het leven wordt geleid

Natuurgeneeskundig therapeut Ruut de Kloet (81) uit Kortenhoef op het bruggetje naar ,,Problemen met ouders, zussen of broers, vrienden, collega’s of bazen vertalen zich meestal in lichamelijke klachten.
© KASTERMANS STUDIO
Kortenhoef

„Toeval bestaat niet”, zegt natuurgeneeskundig therapeut Ruut de Kloet (81) uit Kortenhoef. „Het leven wordt van bovenaf geleid, door helpers, door engelen.” Al 32 jaar behandelt ze mensen met soms onverklaarbare aandoeningen. In Gedreven vertelt ze over haar spirituele gave en nieuwe boek ’Hoezo toevallig’, waarin ze op alledaagse toon ongewone gebeurtenissen beschrijft.

Ongevraagd stopt Ruut de Kloet aan het begin van het interview de verslaggeefster twee pennen toe. „Voor jou lieverd.”

Haar hemelsblauwe ogen lijken dwars door me heen te kijken. Hoe weet zij dat ik altijd mijn schrijfgerei kwijt ben? Kan ze mijn gedachten lezen? Je zou er bijna nerveus van worden.

Maar in deze praktijk aan huis, met Boeddhabeeld, Maria-afbeeldingen en prachtig uitzicht over de Kortenhoefse polder, heerst een serene rust. De februarizon schijnt door de glaspui. Ruut de Kloet-Steijn (81) zit op het bed met witte kussens en handdoeken, waar ze normaal cliënten behandelt voor balans tussen lichaam en geest. Vlotte bewegingen, blond haar, slank postuur. Ze let op de koolhydraten, vertelt ze. „Maar ik neem wel een wijntje, hoor.” Niet te geloven dat ze tachtigplus is. „Ik leef intens, trek me niets aan van een getal. ”

Onverklaarbare aandoeningen

Ze behandelt mensen - van baby tot bejaarde - met soms onverklaarbare aandoeningen. De eigen dokter ’kan niks vinden’ en de omgeving toont weinig begrip. „Problemen met ouders, zussen of broers, vrienden, collega’s of bazen vertalen zich meestal in lichamelijke klachten. Ze verstoren levens en levensgeluk.”

„Kijk, ik laat het je zien.” Ze zet een kunststof bovenlichaam op de behandeltafel. „Pijn tussen de schouders komt door relatieproblemen”, wijst ze aan. „Last van het middengedeelte? Dan ben je veel bezig met het verleden. En lage rugpijn duidt op geldproblemen.” Haar hand glijdt naar de nierstreek van de pop. „Nierstenen zijn ongehuilde tranen”, vertelt ze. „En galstenen opgekropte woede. Dan heb je je gal niet gespuwd.” Geen problemen die ze zelf oplost. „Die mensen stuur ik naar de dokter, ik riskeer niets. Ik zeg nooit dat ik iemand beter kan maken, wel gelukkiger.”

Bij binnenkomst ziet ze aan iemands aura meteen wat voor vlees ze in de kuip heeft. Met masserende en strijkende handen, met edelstenen, klankschalen, kruiden en geuren verdrijft ze verdriet, boosheid en frustratie uit het lichaam. Ze ziet mensen onder haar handen ontspannen. „Mensen maken me vertrouwd met hun moeilijkheden en samen komen we tot - soms verrassende oplossingen. Ik luister met mijn hart, naar de woorden áchter de woorden.”

Geen sorry

„Ik heb maar drie regels in mijn praktijk”, vertelt ze. „Schoenen uit, goed ademhalen en geen sorry zeggen. Sommigen lijken met sorry op hun lippen geboren. Dat is niet goed. Gaat in je systeem zitten. Als je op iemands tenen staat zeg je ’sorry’, maar verder niet.”

In haar donderdag gepresenteerde boek ’Hoezo toevallig’ dat nu in de winkel ligt beschrijft ze bijzondere levensverhalen uit haar praktijk. „Ik ben een verteller.” De lancering voelde als een ’verjaardagsfeest met gezonde spanning’.

Niemand ziet dat ze op dat moment een grijze edelsteen in haar broekzak heeft. „Een labradoriet”, verklapt ze. Een steen die je aura moet beschermen tegen negatieve invloeden uit de omgeving en kracht geeft. Steun krijgt ze ook vanuit de Kortenhoefse De Kloet-clan. Echtgenoot Co - auteur, oud-omroepman bij de Vara en jarenlang raadslid en wethouder - en drie zonen Co, Derk en Jan-Jaap, die laatste sinds kort ook wethouder namens DorpsBelangen. „Alles heeft een reden. Toeval bestaat niet, het lot valt je toe”, vervolgt Ruut de Kloet. „Het leven wordt van bovenaf geleid door helpers, door engelen. Helpers laten me de juiste dingen doen en juiste woorden zeggen.”

Inenten

In haar boek geeft ze het voorbeeld van het dochtertje van een cliënt. Drie pogingen het meisje in te enten mislukken omdat er steeds iets tussenkomt. De eerste keer breekt ze een armpje, de tweede keer moet ze voor een ingreep naar het ziekenhuis en de derde keer krijgt ze koorts. „De ’helpers’ van dat kind wilden helemaal niet dat ze werd ingeënt. Al moet ik zeggen dat de helpers wel een beetje zachtzinniger te werk hadden kunnen gaan.” Als het kind inderdaad ziek wordt, zit de therapeut totaal niet in de rats. „Gewone kinderziektes, laten ze die in godsnaam krijgen. Die hebben ze - om antistoffen aan te maken - nodig om gezonde mensen te worden. Inenten prima, maar alleen tegen werkelijk gevaarlijke ziektes als polio.”

Dunne darm

Kinderen gaan haar aan het hart, vertelt ze. „Ze zijn de parels van mijn praktijk.” Glimlachend herinnert ze zich een veertienjarige puber. „Met een moeder die blij was met hem, maar vooral met zichzelf. Hij had buikpijn. En ik kwam er maar niet doorheen. Ik moest steeds aan dat kind denken. Nog één keer haalde ik alles uit de kast; het zal me toch niet gebeuren dat het niet lukt. Stevig begon ik zijn buik te masseren, ook de dunne darm. Ineens riep hij: ’Wat ben je toch een vuil kutwijf!’ Hij schrok ervan. Maar ik vond het een geweldig cadeau. Het ging over zijn moeder. Van wie hij niet mocht zijn wie hij was en dat was voor hem onverteerbaar. Je moet jezelf kunnen zijn.”

Zo fout

Ruut de Kloet beseft als drie- vierjarige al dat ze een spirituele gave heeft. „Als we op visite gingen, zei mijn moeder vooraf: ’Je bemoeit je nergens mee en je blijft met je handen van mensen af’. Want ik legde zo mijn handen op een buik of rug.”

Toch is ze al veertig als het roer omgaat. De Kortenhoefse is juf in het Montessori-onderwijs. „Ik keek in de spiegel en dacht: je zult zo’n buurvrouw hebben… Alles klopte, zo fout! Ik voldeed aan alle verwachtingspatronen”, vertelt ze in een oud interview met deze krant. Ze stort zich op Oosterse massagetechnieken, shiatsu en volgt tal van opleidingen. „Natuurlijk, ik heb een gave. Ik loop er niet mee te koop, maar iedereen voelt het, ziet het. Het is gewoon zo. Maar ik heb wel zo’n stapel diploma’s”, gebaart ze met gespreide duim en wijsvinger. „Iemand met pianotalent moet ook op pianoles.”

Multimiljonairs

Inmiddels heeft ze 32 jaar een drukke praktijk aan de Kortenhoefse Dijk met cliënten uit het hele land. „Ook superbekende Nederlanders en multimiljonairs. In hun onderbroek op de bank zijn het allemaal weer kleine jongetjes. Voor mij is iedereen even belangrijk. Of je nu in een auto met chauffeur of oude Skoda rijdt. Niemand kijkt ervan op wie hier allemaal over de brug komen.”

Op haar tachtigste haalt ze nog een diploma voor de verplichte opleiding Westerse medische basiskennis. Ze zit met 54 veel jongere studenten in de collegezaal. „Het viel niet mee, moet ik zeggen. Veel Latijn ook. Ik heb als een idioot voor hoge cijfers gewerkt. Dat is gelukt.”

Weet ze van geen ophouden? „Ik vind het zo leuk. Ik ben met energie bezig. Die komt van bovenaf binnen en gaat door mijn lichaam naar mijn handen. Als ik mensen behandel blijft er voor mezelf ook wat energie hangen. Ik hoef nooit naar de sportschool! Ik ga door totdat ze het boven genoeg vinden. Ik geloof in een hiernamaals vol blijheid, licht en lucht. En als er na dit leven toch niks blijkt te zijn, heb ik in ieder geval leuk geleefd met die gedachte.”

Volle maan

Het aardewerk schaaltje waarin ze edelstenen verzamelt die tijdens therapieën zijn gebruikt, is leeg. Die zijn net gewassen en hebben een nacht onder de volle maan gestaan. Na een behandeling lucht de Kortenhoefse ook altijd de praktijkruimte, of ze brandt salie voor extra reiniging.

Het klinkt allemaal doodgewoon uit haar mond. Dat wil ze, niet zweverig zijn, met beide benen op de grond staan. „Niemand zit op Ruut-energie te wachten. Dan krijg je goeroe-vorming en worden mensen afhankelijk van mij. Ik ken iemand in het vak die zegt: ’Ik kan niet op vakantie; ben onmisbaar voor mijn cliënten. Nou, ik ga gewoon met een vriendin naar Ibiza. Een jaarlijks uitje, heel decadent naar een iets te duur hotel.”

Ruut de Kloet is niet in een hokje te stoppen. Dat bleek maar weer toen de fotograaf van de uitgever haar sprak over de kaft van haar nieuwe boek. „’Weet je al welk jurkje je aan doet voor de foto? ’Nou schat, die heb ik niet’. Ik ben een broekenmens. Voel ik me gewoon lekker in.”

Amsterdams sausje

Toch is haar outfit zonder mooie sieraden, ceintuur met bijpassende schoenen en make-up niet compleet. Zo Goois is ze dan weer wel. „Mét een Amsterdams sausje. Daar ben ik geboren, dat hoor je wel”, zegt ze trots. „Daar moet ik ook echt af en toe naar terug om ongezonde lucht te snuiven. Heerlijk, naar al die plekken waar ik in mijn kindertijd met oma liep te sjouwen. De Albert Cuyp, de Dappermarkt en de Ten Kate Markt, waar de tijd heeft stil gestaan.”

Maar net zo intens geniet ze van hun tweede huis in Ermelo. „Dan gaan we op rustige tijden naar de Heerlickheijd van Ermelo en voelen we ons even rijke mensen met een zwembad”, lacht ze vrolijk.

Zegeningetje

Bij het afscheid drukt ze kordaat haar duim op het voorhoofd van de verslaggeefster. „Een zegeningentje”, zegt ze. „Jij kan er weer tegen.”

Op de terugweg naar de redactie gaat de telefoon. Snel de auto aan de kant. Acuut zoek ik iets om een nummer te noteren. Ongeduldig gegraai in een volle tas, wat meestal geen of een lege pen oplevert. En altijd te lang duurt. Maar nu, bingo, meteen raak. Op de pen lees ik: ’Ruut de Kloet wenst je geluk en liefde’. Hoezo toevallig?

Paspoort

Naam: Ruut de Kloet-Steijn

Is: Natuurgeneeskundig therapeut

Geboren: 9 oktober 1935 in Amsterdam

Woont in: Kortenhoef

Privé: Getrouwd met Co de Kloet, drie zoons, 6 kleinkinderen

Vrije tijd: Geen hobby’s, ’gewoon genieten’ en een nieuw boek geschreven ’Hoezo toevallig’ (€17,95).

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.