Er is plek in de herberg van wethouder Wimar Jaeger

Het Syrische gezin van Adnan al Hamwi heeft onderdak in de woning van de Hilversumse wethouder Wimar Jaeger.
Karam al Hamwi (3) begint aan een nieuwe toekomst in Hilversum.
© foto’s studio kastermans/leon dakkus
1/2
Hilversum

Wimar Jaeger is nog maar koud zijn huis binnen of Karam hangt aan zijn broekspijpen. Opgewonden laat de 3-jarige Syrische jongen zijn speelgoedauto’s zien. Hij brabbelt in het Engels, Arabisch en af en toe een woordje Nederlands. Jaeger, wethouder voor D66 in Hilversum, deelt zijn huis met een gezin uit Syrië.

Acht maanden geleden bood hij spontaan onderdak aan statushouder Adnan al Hamwi (65), gevlucht hoogleraar archeologie en hoofd van de Syrische toergidsenorganisatie uit Damascus. Vorige maand kwamen zijn vrouw Tahani al Muati (34) en zoontje Karam in Hilversum aan. Ook voor hen is ruimte in de woning van de Hilversumse wethouder.

Privézaak

Aan de grote eettafel in de keuken zitten beide families bij elkaar. Karams vrolijke stemmetje dwarrelt door het huis. Jaeger (51), getrouwd en vier kinderen, vertelt haast met schroom over zijn besluit om vluchtelingen in huis te nemen. Hij wilde er liever niet mee naar buiten treden. Bang dat anderen denken dat hij er als politicus goede sier mee wil maken. Kijk mij eens. ,,Het staat volkomen los van mijn werk. Dit is een privézaak. Een jaar geleden toen de vluchtelingencrisis op een hoogtepunt was met de beelden van het jongetje op het Turkse strand, zaten we met het gezin aan tafel zoals vaak in die periode te praten over het vluchtelingenprobleem. Wat kunnen we zelf doen aan deze situatie? We hebben geluk dat we een groot huis hebben. Twee kinderen zijn de deur uit, er is ruimte voor een statushouder. Natuurlijk hebben we er lang over gesproken. Ook met de kinderen. Je bent je privacy kwijt. Maar de conclusie was, we gaan het doen.”

Tweede Wereldoorlog

Zijn drive om in actie te komen heeft te maken met de rol die oorlog in zijn eigen familie speelt. Zijn opa kwam om bij een bombardement in de begindagen van de Tweede Wereldoorlog. Het heeft Jaeger nooit losgelaten.

In januari 2016 trekt Adnan al Hamwi (,,ik ben geen strikte moslim, drink wijn en ga nooit naar de moskee”) bij de Jaegers in. Hij krijgt een eigen woonkamer, slaapkamer en badkamer. De keuken delen ze. Het contact komt tot stand via de Hilversumse Regenboogkerk. Al Hamwi kent de dominee, die hij ooit in Syrië rondleidde als gids. Via email hebben ze altijd contact gehouden.

De vlucht uit zijn vaderland was heftig. ,,Toen de bommen naast ons huis vielen kon ik niet anders dan weggaan.” Al Hamwi kijkt geëmotioneerd naar zijn zoontje. ,,Hij is de reden dat ik hier ben. Hij moet in vrijheid op kunnen groeien. Ik ben al 65, heb misschien nog maar vijf jaar te leven. Ik moet zijn veilige toekomst nu regelen. In Syrië ben je nergens veilig.”

Adnan al Hamwi vlucht in juni 2015 met zijn gezin naar Istanbul. Al zijn bezittingen laat hij achter. Voor zijn vrouw en zoontje regelt hij een appartement, zelf reist hij via Griekenland vooruit naar Nederland, het land dat hij kent van ,,die aardige dominee”. ,,De oversteek van Turkije naar Griekenland was een drama. Ik dacht dat ik doodging. Mij was voor 1700 euro een eigen hut beloofd, maar met 97 mensen zaten we in een heel klein ruim op elkaar gepropt. Ik verloor mijn bewustzijn. Maar wat ik nooit meer vergeet zijn de twee jonge kinderen die niet snel genoeg aan boord klommen en zo door de in het water geduwd werden. Gelukkig zijn ze op tijd gered.”

Het contrast kan haast niet groter. De veilige eettafel van de wethouder in Hilversum en de wankele boot. Jaeger: ,,Het is amper voor te stellen waar zij doorheen zijn gegaan.” Al Hamwi voelt zich thuis in Nederland. De Jaegers voelen als familie. ,,Adnan kan alleen niet wennen aan de hond en kat in huis”, lacht Wimar Jaeger. ,,Dat is in Syrië echt smerig.”

Eierkoek

Al Hamwi was bij de eerste kennismaking stomverbaasd dat de wethouder gewoon in zijn eentje op de fiets aan kwam. ,,In ons land heeft iemand in zijn functie bewakers om zich heen. Hij heeft een belangrijke baan maar gedraagt zich helemaal niet zo.”

Opvallend is volgens de Syriër de losheid waarmee Nederlanders met elkaar omgaan. ,,Ik zag zijn vrouw Patricia in de keuken hun dochter stevig omarmen. Zo warm, zo liefdevol. Ik was ontroerd. Wij zijn ook emotioneel maar niet zo makkelijk waar anderen bij zijn.”

Het gezin heeft inmiddels een appartement in het centrum van Hilversum gevonden. Het is ingericht met hulp van de kerk. Binnenkort trekken ze erin. Dan komen er weer twee planken vrij in de ijskast van huize Jaeger. Al Hamwi begint een ellenlange lijst met namen te noemen. ,,Zou je die in de krant willen noemen? Ik wil ze bedanken.” Als hij begrijpt dat dat niet kan, vat hij het eenvoudigweg samen: ,,Ik bedank Nederland.”

Karam is ondertussen bij de wethouder op schoot geklommen. Een Hollandse eierkoek in de hand.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.