’Trouwen was een goede gok’

Frans Josef (89) en Hendrika (83) Keyzer in hun woonkamer in Hilversum Zuid. Foto: Studio Kastermans/Alexander Marks

Frans Josef (89) en Hendrika (83) Keyzer in hun woonkamer in Hilversum Zuid. Foto: Studio Kastermans/Alexander Marks

Redactie Hilversum
Hilversum

In het huis van haar ouders in Hilversum gaven Frans Josef en Hendrika Keyzer elkaar zestig jaar geleden het jawoord. Geen toeters en bellen, maar plastic stoeltjes in de tuin. Het moment staat hen nog goed bij. ,,We waren erg zenuwachtig, het was een grote gok’’, zegt Frans Josef Keyzer. ,,In die tijd kon je niet eerst samenwonen. Het was trouwen of niets. Lastig, want eigenlijk ken je elkaar niet goed.’’ De gok heeft goed uitgepakt voor het stel. ,,Het waren zestig mooie jaren en nog steeds zijn we erg gelukkig.’’

Het echtpaar zit in de tuin van hun riante woning in Hilversum Zuid. Hij met een radler-biertje en zij met een glas glühwein. Op tafel een schaal met bitterballen. ,,Eigenlijk zijn we te oud voor zo’n groot huis’’, vindt Frans Josef. Zijn vrouw heeft veel pijn en is niet goed ter been. Ook hij heeft problemen met zijn gezondheid. ,,Het is een beetje ’de blinde helpt de manke’. Ik zou liever in een klein appartementje zitten, maar mijn vrouw vindt het zo leuk. Met de inrichting en zo.’’ Hendrika werkte vroeger in de interieurzaak tegenover de Hema op de Kerkstraat. Dankzij haar conservatieve schoonmoeder moest ze haar carrière al vroeg opgeven. ,,Ze wilde kleinkinderen en het liefst zo snel mogelijk. Kort na de bruiloft begon ze aan te dringen. Na drie maanden was ik zwanger en moest ik stoppen met werken.’’ Haar man vond het juist leuk, een vrouw met een baan, maar zijn moeder had veel macht over het stel.

Geen huismussen

Een tijdje later ging Hendrika stiekem aan de slag als manusje-van-alles in een typemachinewinkel. Na twee jaar werd ze betrapt door haar schoonmoeder en kwam ook daar een einde aan. Toch is ze niet bij de pakken neer gaan zitten. ,,Wij zijn geen huismussen. We houden van wandelen en reizen.’’ Door haar gezondheidsproblemen is Hendrika de laatste jaren toch aan huis gebonden. Beide Hilversummers hebben het daar soms moeilijk mee. ,,Op dit moment is het meer geven dan nemen’’, zegt Frans Josef. ,,Maar dat hoort erbij. Een huwelijk is soms hard werken, dat weet je van te voren niet.’’ De echtelieden botsen soms flink met elkaar. ,,Ik ben heel erg open en sociaal en Hendrika is echt een binnenvetter, dat zorgt soms voor kortsluiting’’, geeft hij toe.

Samen hebben ze drie jongens groot gebracht. Eentje is in Hilversum blijven hangen. De andere twee wonen in België en Rotterdam. ,,Hans woont prachtig in Rotterdam. Hij heeft het echt gemaakt’’, zegt Frans Josef. ,,Heel bijzonder, zeker gezien zijn verleden’’, vult zijn vrouw aan, terwijl ze een schaaltje leverworst neerzet. ,,Hans is op zijn vijftiende, na een schoolreisje van het Alberdingk Thijm College, in het ziekenhuis beland. Hij was ineens volledig verlamd, het bleek een virus te zijn.’’ Pas na een half jaar mocht hij op aandringen van Frans Josef naar huis. ,,Hij loopt beter dan ik nu’’, zegt Hendrika trots.

Ontmoeting

De Hilversummers zijn verliefd geworden in de St. Vituskerk aan de Emmastraat. ,,Ze zat al een tijd naar me te lonken. Ik heb tussendoor in Indonesië gezeten voor mijn dienstplicht, maar ik was geen goede soldaat. Ik heb nog in de gevangenis gezeten omdat ik niet wilde schieten. Terug in Nederland stapte ik voor het eerst op haar af. ’’ Het ging al snel ’aan’ tussen de twee. Na tien jaar verkering vroeg Frans Josef om haar hand. Het stel moppert veel ’trek die smerige pet af’, maar ligt ook regelmatig dubbel. ,,Ik zou haar voor geen goud willen missen. Ze is mijn numero uno.’’

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.