'Wie zegt dat een dag maar 24 uur heeft?'

Susanne van Velzen
Huizen

Vlak voor het smalle bruggetje op de Valkeveenselaan in Naarden trapt hij op de rem van zijn felblauwe BMW. De plek weet hij nog exact. Tom Coronel stapt uit en wijst naar de kant van de weg. ,,Híer was het.”

Tom heeft die middag na school bij Oud-Valkeveen gespeeld bij zijn vriendje Alain Vassallo, de kleinzoon van Boltini. Broer Jip haalt hem op. Ineens zet hij zijn auto aan de kant en vraagt Tom of hij al eens gereden had. ’Het is een recht stuk, je kunt het best’. Tom stapt achter het stuur en rijdt de weg op. Voor de allereerste keer. Hij is tien jaar oud. De auto is een groene Alfetta.

,,Ik vond het totaal niet eng. Deed het gewoon. Ik moest alleen even wennen aan de koppeling. Ik kwam amper boven het stuur uit. Ik zat niet op de stoel, maar stond half. Die auto, die snelheid. Ik had een euforisch gevoel.” Coronel herinnert zich dat gevoel na 32 jaar haarscherp.

Twee jaar later wordt hij door de politie opgepakt als hij in Huizen over de Naarderstraat rijdt. Weer in de auto van zijn broer. ,,Ik moest voor de kinderrechter komen in Hilversum. Dat had hij nog nooit meegemaakt, een jongen van twaalf achter het stuur van een auto. Ik dacht dat ik rechtstreeks het cachot in zou gaan. Het werd een boete van veertig gulden en drie jaar voorwaardelijk.” Hij haalt er de voorpagina van de krant mee. Bekeuringen krijgt hij nog steeds. Nu voor te hard rijden. ,,Tegenwoordig sturen ze maar een acceptgiro”, lacht Tom.

Tom Coronel (42) is drie weken thuis. Een uitzondering voor de autocoureur die hooguit honderd dagen per jaar in zijn eigen bed slaapt. De Eemnesser is bezig aan zijn 25ste seizoen als coureur. Zijn grootste successen behaalde hij in 1997 en 1999 door de Japan Formule 3 en de Formule Nippon te winnen. Sinds 2005 komt hij uit in het WTCC, het wereldkampioenschap voor tourwagens. Dit seizoen rijdt hij in een Chevrolet Cruze.

Net terug uit Argentinië, bereidt hij zich nu voor op zijn vertrek naar China voor de volgende wedstrijden. ,,Ik ben een zigeuner met een tas. Zo leef ik al mijn hele leven. Ik zou niet anders willen. Een vliegreis van dertien uur voelt voor mij als de bus pakken naar Naarden. Afstanden zeggen me niks. Misschien bedenk ik over vijf minuten wel dat ik vanavond naar Nürburgring ga of naar het circuit in Spa. De wereld is groot en ik wil er zoveel mogelijk van zien. Ik wil het maximale uit het leven halen.’’

Adrenaline

,,Als ik te lang op één plek ben, word ik onrustig. ’You got ants in your pants’ zegt mijn vriendin. Ik ben continu op zoek naar nieuwe dingen. Toen ik wereldkampioen werd in Japan wilde ik meteen verder. Waarom zou ik mijn titel verdedigen. Ik heb hem toch al. Een goed boek lees je toch ook niet twee keer. Mensen worden wel eens moe van mij”, lacht Tom. ,,Je moet mij ook niet proberen mij bij te houden. Dat lukt niet. Mijn lichaam zit altijd vol adrenaline. Dat is ook wel eens lastig”, geeft Coronel toe. ,,Want het moet steeds extremer om die kick te krijgen. De eerste honderd burgers in de ruimte? Daar móet ik bij zijn. Ik sta al ingeschreven.”

Het vaderschap, Tom heeft een dochter van 8 en een zoon van 3, heeft hem niet rustiger gemaakt. ,,Ondanks dat ik veel op reis ben, heb ik dagelijks contact met mijn kinderen.” Tom pakt zijn telefoon. ,,Kijk, mijn dochter spreekt berichtjes in en ik stuur tekstjes terug. De hele dag door.” Hij laat zijn scherm zien. Scrolt door de berichten. ’Dag papa, ik hou van jou’, klinkt het zacht. ,,Geweldig toch. Ik spreek haar meer dan wanneer ik een baan van negen tot vijf in Nederland zou hebben.”

Voor het interview in de bar van zijn kartcentrum in Huizen neemt hij alle tijd. Ook voor de telefoontjes, mailtjes, whatsappjes en sms’jes die tijdens het gesprek onafgebroken binnenkomen op zijn iPhone. De antwoorden zijn vaak kort. ,,Vrouwen zijn van de lange berichten, wij mannen tikken gewoon ’oke’ of ’top’. Hoe komt dat toch?”

Een tweede interviewafspraak omdat de eerste uiteindelijk toch te kort blijkt voor zijn hele levensverhaal? ,,Doen we. En kan ik dan misschien mee naar het krantenarchief om dat artikeltje uit 1985 over mijn arrestatie te zoeken? Leuk voor mijn Facebookpagina en twitter.”

Iedereen trekt aan hem. Het NOS Journaal komt langs met een cameraploeg en wil snel een reactie op het debuut van Max Verstappen in de Formule 1. Knevel en Van den Brink hebben dezelfde avond een stoel voor Tom in de aanbieding. Hij vindt het best. Geniet ervan. De jongetjes die net hun rondjes gereden hebben op de kartbaan en graag met Tom op de foto willen, krijgen aandacht. Hij poseert geduldig. Keer op keer.

,,Deze jongens vinden karten prachtig. Eén keer op de baan en ze zijn verslaafd. Ik zie mijn eigen enthousiasme terug. Ik zeg bijna nooit nee, vind alles leuk. Wie zegt dat een dag maar 24 uur heeft? Dat bepaal je zelf, leerde ik van mijn moeder.” Naast coureur is hij ondernemer. Hij heeft met zijn broers onder meer een kartcentrum en sportschool in Huizen, restaurants langs de A4 en een waterskibaan in Alpen aan den Rijn. Tot 2009 was hij mede-eigenaar van de succesvolle Create2fit webshops in Naarden.

Floddergehalte

Tom Romeo Coronel wordt in 1972 in Naarden geboren. Twaalf minuten na zijn broer Tim Alfa. ,,Dat is de eerste en laatste keer geweest dat Tim sneller was.” Vader Tom Coronel sr. is autocoureur. Moeder Rita van Hamersveld, die uit een eerder huwelijk zonen Jip en Raymond heeft, is ook actief in de racewereld. ,,Een krachtige vrouw, een pittige tante. Als tiener mocht ik met mijn vriendjes in haar Mazda 323 op het oude terrein van Huize Erica crossen. Hun moeders wilden niet meer dat ze met mij speelden. Ik begreep daar toen niets van. In ons gezin was autorijden heel normaal. Nu snap ik het wel. Het had een hoog Floddergehalte.”

Crash

Rita’s vader, Bertus van Hamersveld is voor de Tweede Wereldoorlog een succesvol motorcoureur. Hij reed op een Norton. ,,In 1947 verloor hij zijn been bij een ongeluk op het circuit van Zandvoort. Normaal zingt in ’Oerend hard’ over Bertus op zien Norton. Dat gaat over mijn opa”, zegt Tom. Zijn moeder overlijdt als Tom 21 is. Vader Coronel hertrouwt en krijgt nog twee kinderen, Glenn en Lindsay. Ook zij racen.

,,Auto’s en snelheid zitten in ons bloed. Angst? Bang voor de dood? Dat gevoel ken ik echt niet. Heb je mijn crash in Marrakech gezien laatst? Ik werd van achteren aangetikt. Je ziet de auto uit elkaar vallen maar ik stap ongedeerd uit. Weet je wat gevaarlijk is? Een wielrenner die op van die dunne bandjes 80 kilometer per uur afdaalt. Als die tegen een boom rijdt is hij dood. Ik rij 250 maar de vangrail vangt me op, ik heb een helm en mijn auto kan het hebben.”

Zijn zoontje Rocco (,,drie jaar en tien maanden pas hè”) heeft zondag voor het eerst zelfstandig in een kart op de baan in Huizen gereden. Ook dan geen angst. Niet bij Tom én niet bij Rocco. Hij laat de videobeelden op zijn telefoon zien.

,,Ik heb een rondje op de rand meegereden en zag dat hij het kan. Dan is het gáán. Zijn moeder belde dat hij om twaalf uur thuis moest zijn. ’Schat, dat gaat niet lukken. Hij wil niet meer stoppen’.”

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.