Mirjam Koersen in Hilversum City Run: 40+ en de beste hardloopster van het Gooi

Mirjam Koersen trainend op de baan van GAC.© FOTO’S STUDIO KASTERMANS

Ido Dijkstra
Hilversum

Ze is ’al’ 42 jaar, maar laat veel jongere regionale leeftijdsgenoten nog steeds met speels gemak haar hielen zien. Mirjam Koersen van de Gooise Atletiek Club (GAC) in Hilversum is de beste 10-kilometerloopster in het Gooi en zal ook morgen bij de Hilversum City Run naar alle waarschijnlijkheid de jonkies te snel af zijn.

„Ja, ik kan het nog steeds aardig bijbenen”, stelt Mirjam Koersen bescheiden. „In de regio althans. Op Nederlands niveau natuurlijk niet, laat staan internationaal”, voegt de atlete, die in 2013 in Hilversum kwam wonen, er nog aan toe.

Achter de hardloopprestaties van Koersen zit een bijzonder verhaal. „Ik ben pas op mijn 32ste begonnen met hardlopen”, aldus de inmiddels 42-jarige GAC’ster. „Ik ben begonnen met turnen, tot ongeveer mijn twintigste. Daarna heb ik zo’n tien jaar taekwondo gedaan. Nadat ik de zwarte band had gehaald, zag ik de uitdaging niet meer zo.”

Ze koos voor hardlopen omdat er een ’heerlijk en vrij gevoel’ over haar kwam als ze mensen in de natuur zag rennen. „Toen heb ik het gewoon op een blauwe maandag ook maar eens geprobeerd. Aanvankelijk ging het nog niet zo goed, maar na een halfjaar had ik een behoorlijk loopconditie opgebouwd. Ik werd steeds fanatieker. Zo gaat dat bij mij.”

Het verlangen beter te worden, het zit in haar vezels. „Ik ben zeer competitief ingesteld, leg mezelf constant doelen op”, vertelt Koersen, die tijdens het laatste NK in Schoorl een persoonlijk record van 36 minuten en 55 seconden liep. „Het volgende doel: een lage 36’er lopen.”

Omdat Koersen zo laat is begonnen met hardlopen, heeft ze een wat ongewone prestatiecurve. Normaal gesproken heeft een begin-veertiger de beste jaren achter zich, maar de Hilversumse wordt nog steeds beter, getuige haar recente pr. „Ik zit nog niet helemaal op mijn top. Er zit nog rek in. Nu heb ik, schat ik, nog één of twee jaar om mijn absolute maximum te bereiken. Daarna is het fysiek eigenlijk niet meer mogelijk om nog sneller te worden. Ik doe er nu dus alles aan alle snelheid eruit te halen.”

Hoe het daarna verder moet met de hardloopster Koersen, dat weet ze zelf ook nog niet. Verknocht aan de hardloopsport en de vrijheid die het lopen haar geeft, zal ze vermoedelijk wel blijven. „Ik vind het prachtig om te zien hoe mensen van vijftig-plus door hardlopen nog superfit zijn. Dat inspireert me”, vertelt ze.

„Maar ik kijk tegelijkertijd wel op tegen het moment dat ik moet constateren: ik ben gewoon te oud om nog beter te worden. En dat moment komt er natuurlijk aan. Het is iets waar ik me mentaal op voor moet bereiden, want ik ben gewend om vooral blij te zijn als ik mijn grenzen verleg. Lukt me dat, dan haal ik daar een gelukzalig gevoel uit. Mijn coach Siebe Turksma helpt me - behalve met mijn trainingsschema’s - nu ook in te zien dat ik nu ook al moet genieten van wat ik doe en niet alleen met de prestatie bezig te zijn. Als ik niet meer beter wordt op de tien, wordt het misschien interessant de halve of hele marathon te doe. Nu is dat nog geen doel voor me.”

Koersen traint tweemaal per week op de baan van GAC traint en de andere dagen van de week op de hei. „Variatie is voor mij het toverwoord.” Ze zet overigens wel heel makkelijk de knop om als ze niet op de baan of aan het crossen is. „Uiteraard let ik wel een beetje rekening op met voedsel, maar ik houd van lekker eten en drink ook een wijntje op zijn tijd. Dat doe ik natuurlijk niet in de week voor de Hilversum City Run, maar verder wil ik een normaal leven leiden”, aldus de atlete die samenwoont met een andere GAC’er, Ivar Wierenga.

„Hoewel ik het hardlopen dus serieus aanpak, en echt beter wil worden, moet het niet doorslaan”, aldus de hardloopster die in het dagelijks leven voor bierbrouwer Heineken werkt. „Ik ben immers geen professioneel atleet.”

Meer nieuws uit Sport Regionaal