De Familiezaak: ’Ik op kantoor, hij op de wagen’

Jan: ,,Ron brengt de praktijk in.”

Jan: ,,Ron brengt de praktijk in.”© TON KASTERMANS FOTOGRAFIE

Miriam Vijge
Nederhorst den Berg

Man en vrouw, vader en zoon, broer en zus. Veel bedrijven worden gerund door familieleden. In de serie De Familiezaak vertellen eigenaren van deze ondernemingen over elkaar. Hoe halen ze het beste in elkaar naar boven? Waar liggen de verschillen? Hoe vullen ze elkaar aan? Deze week de broers Siewertsen.

naam: Jan (67) en Ron (59) Siewertsen

familieband: broers

bedrijf: Transportbedrijf Cito

plaats: Nederhorst den Berg

medewerkers: 35

Jan: „Mijn vader is de zaak begonnen in 1950. Als jochie liep ik hier altijd te sleutelen.

Zodra ik achttien was ben ik op de wagen gegaan. Ik heb na de lts in Bussum op de avondschool mijn papieren voor nationaal en internationaal beroepsgoederenvervoer gehaald. Destijds waren er vier chauffeurs. Nu hebben we er 35 en ook 35 wagens. Mijn vader vond dat ik achter het stuur moest blijven, maar ik ben zakelijker. Ik heb de overdracht in 1987 min of meer afgedwongen.

In het begin deed mijn vader nog de financiën, maar bij mij op kantoor is hij toen nooit meer geweest. Sindsdien stuur ik het bedrijf aan. Ik zit op kantoor en Ron rijdt. Hij is chauffeur-directeur.

Natuurlijk overleggen we wel, maar in de praktijk is het zo dat ik de beslissingen neem. Hier geen twee kapiteins op een schip. Ron brengt de praktijk in. Eén keer per jaar zitten we samen met de accountant over de cijfers. Zaterdags zijn we allebei bezig in de werkplaats. Privé zien we elkaar nauwelijks; dat is allemaal zo gegroeid.

Ron (59) Siewertsen: ,,Jan regelt alles.”

Ron (59) Siewertsen: ,,Jan regelt alles.”© TON KASTERMANS FOTOGRAFIE

Ron is een goeie, eerlijke vent. Als ik een week weg ben, dan weet ik dat hij er is. We bellen na werktijd weleens: als het alarm afgaat of als een auto in het weekend gestart moet worden en wie er dan even naar de zaak gaat. Sinds kort heb ik ’s nachts mijn telefoon uit en probeer ik het iets rustiger aan te doen. Ik was dag en nacht met de zaak bezig. Het heeft me een huwelijk gekost.

Mijn dochter Janneke werkt mee en heeft de intentie om het over te nemen. Haar vriend zit ook op de wagen. Ik ben trots als ik ’s avonds na een etentje thuiskom en al die wagens op een rij zie staan. Het is een mooi bedrijf.

Dat wil ik goed overdragen en dan hoop ik dat het ook goed verder gaat. Eerlijk duurt het langst, zeg ik altijd. Dan hoef je ook niks te onthouden en nooit achterom te kijken.”

Ron: „Vanaf de lts ben ik de wagen opgegaan. Dat kan ik vast beter dan Jan, want ik doe het elke dag. Onze zussen en jongere broer wilden niets van de zaak weten, maar wij groeiden erin en ermee op. Ik ben een paar jaar na Jan ook aandeelhouder geworden.

Jan regelt alles. Hij koopt alles in en voert de gesprekken. Werk aannemen kan hij als geen ander. Als het over de auto’s gaat, betrekt hij me altijd. Ik ga vaak met beginnende chauffeurs mee.

Als ik iets zie, dan kan ik hen daar ook meteen op aanspreken. Je hebt goeie chauffeurs nodig en mensen op wie je kunt bouwen. Met kantoorwerk bemoei ik me totaal niet. Dat is niets voor mij. Dat is ook een kwestie van vertrouwen over en weer. Eind van de dag en op zaterdag zien Jan en ik elkaar op de zaak. Tijdens reparaties of iets monteren wisselen we ook wel dingen uit. Jan heeft echt een rood-geelhart. Hij ligt weleens wakker van dingen. Ik ben nuchterder en rustiger. Jan is heel gedreven en dat is goed voor de zaak; dat zie je wel. Zijn dochter, in wie ik Jan herken, werkt hier ook. Ik zou het prachtig vinden als een Siewertsen de zaak doorzet en Cito zelfstandig door kan. Mijn kinderen hebben hun eigen, andere weg gekozen. Destijds heeft Jan het goed gezien, ook al botste dat wel met m’n vader. Hij heeft voor de vernieuwing gezorgd en altijd snoeihard gewerkt.

Jan zit bovenop de dingen en kan soms nogal direct zijn. Ik kan wat makkelijker met onze mensen omgaan of ze corrigeren. We willen hetzelfde, maar de toon waarop we dat duidelijk maken, verschilt.

Net zoals onze karakters nogal verschillen maar over beslissingen zijn we het altijd eens. Daarom werkt het denk ik ook tussen ons. Het is net als met een accu: die heeft ook een plus en min nodig om energie te geven en vooruit te komen.”

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.