Column 11 Hulptroepen

Ik ben met overtuiging door de tachtigkilogrens heen! De afgelopen maanden heb ik er regelmatig over getwijfeld of het ooit zo ver zou komen. Maar nu is het zover: ik ben erdoor en ben nu over de helft van mijn doelstelling. Ik ben er telkens verbaasd over dat het me gelukt is. Waarom heb ik 25 jaar tegen mijn gewicht geworsteld en lukte het me nooit? En waarom gaat het nu wel goed? Dat zijn vragen die me bezighouden.

Het ligt niet aan het dieet. Sterker nog: ik ben niet op dieet. Ik heb geen lijst van verboden producten. Nee, ik denk na bij wat ik eet en ik probeer zoveel mogelijk gezonde keuzes te maken. Dat houdt in dat ik drie keer per dag gewoon eet. Ik ontbijt vaak met een volkorenboterham met appelstroop en een kopje thee. Halverwege de ochtend mag ik een plak ontbijtkoek of een stuk fruit. De lunch bestaat uit twee volkorenboterhammen: een met sandwichspread en een met kaas. Vaak doe ik er nog komkommer en sla op. 's Avonds eet ik een goed bord met wat de pot schaft en nuttig ik een toetje. Geen lightspul, maar gewoon volle yoghurt. Soms eet ik tussendoor een koekje, fruit of iets lekkers. En als iemand jarig is, neem ik gewoon een taartje. Toch ben ik afgevallen. Waarom lukt het me wel? Omdat ik veel steun krijg van mijn personal coach Pleun Sevens, van mijn naaste omgeving (gezin, vrienden en collega's) en de mensen die me volgen via Twitter. Als ik een 'chocodip' heb, beuren ze me op. Als ik wil grazen, houden ze me tegen. Ze denken mee met gezonde keuzes maken (afgezien van die doos Merci op Moederdag). En ze houden mijn vorderingen in de gaten en geven regelmatig complimenten. Zo houd ik het vol. Ik raad iedereen die wil afvallen aan om hulptroepen te mobiliseren. Alleen op die manier houd je het vol!

Meer nieuws uit Regio

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.