Volgend jaar loop ik mee

Susanne van Velzen

Wat er ook gebeurt, volgend jaar loop ik mee. Ik beloof het mezelf al drie jaar lang.

En de werkelijkheid is dat ik al drie jaar niet meegedaan heb aan de City Run. Ik heb welgeteld een keertje meegelopen. Drie jaar geleden dus.

Een collega vroeg of ik met het krantenteam mee wilde rennen. Nee zeggen was geen optie. Ik liep net een paar maanden hard en had zojuist het kantelpunt bereikt.

Het gevoel dat ik nooit meer dan twee kilometer achter elkaar zou kunnen rennen zonder dood neer te vallen had plaats gemaakt voor de overtuiging dat ik binnen een jaar best de halve marathon van Egmond zou kunnen lopen. In die staat van euforie schreef ik me in voor de City Run.

Hoezo vijf kilometer? Tien natuurlijk. Dan maar meteen all the way. En voor het resultaat hoefde ik me helemaal niet te schamen. Verre van zelfs met 54 minuten en 40 seconden. En het is die tijd die me in de weg zit merk ik.

Het jaar daarop heb ik de inschrijfdatum geheel bewust aan me voorbij laten gaan. Die tijd zou ik toch nooit kunnen verbeteren. Vorig jaar later had ik heel toevallig een hockeywedstrijd op de dag van de City Run. He wat jammer nou, kon ik weer niet meerennen.

Dit jaar ging weer niet lukken. Een pas geopereerde teen houdt me aan de kant. Wat er ook gebeurt, volgend jaar loop ik mee.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.