Liefde voor de Loosdrechtse Plassen

Jan en Ingrid Lagrouw.

Jan en Ingrid Lagrouw.© Foto’s Lilian van Rooij

Joyce Huibers

Als onderdeel van het filmproject ’Postcode H2O’ portretteerde fotograaf Lilian van Rooij acht oeverbewoners van de Loosdrechtse Plassen. Deze foto’s zijn tot 24 april te zien in Gemeentehuis Wijdemeren. Vier van deze bewoners over hun liefde voor de plassen.

Jan en Ingrid Lagrouw

Waar de andere geportretteerden al jaren naast de plas wonen of er zelfs zijn geboren, zijn Jan en Ingrid Lagrouw nieuwkomelingen. Het stel woont ’pas’ zes jaar in Loosdrecht, maar hun liefde voor water is al vele jaren ouder. Ook in hun vorige woonplaats Hardinxveld - Giesendam woonden ze aan het water en varen is een grote passie.

„Wij ontspannen graag op het water. In de zomer, na het werk, hup de boot in, koelbox mee. Heerlijk! Je kunt veel plekken bereiken vanaf hier zonder dat je door een sluis hoeft. We nemen ook wel eens de boot naar een restaurant in de buurt”, vertelt Ingrid.

Maar niet alleen op het water is het genieten, ook vanuit hun huis speelt het water een belangrijke rol. „We zeggen als we ’s ochtends het gordijn opendoen tegen elkaar: ’Wie gaat het schilderij van de dag onthullen?’ Dat heeft alles te maken met het weer en de seizoenen. De kracht van de elementen beleef je hier heel intens. Zware stormen en buien zie je hier al van ver aankomen. Een prachtig schouwspel.”

Dat ze in de serie Postcode H2O belandden was puur toeval, vertelt Ingrid. „We voeren op de plassen toen we een bootje met pech zagen. Die mensen hadden een ’sleepje’ nodig naar een caravanpark aan de Stille Plas waar wij ook aan wonen. We hebben nog een roseetje met ze gedronken. Later belde die man op of we mee wilden werken aan deze serie. Hij had contacten met het bedrijf dat het maakt. Alleen maar leuk vonden wij.”

Marielle Wiegmans

Ze kent elk gaatje en boompje aan de Scheendijk bij Breukelen. Niet zo vreemd, Marielle Wiegmans is er geboren en getogen en runt er nu met haar man een botenbedrijf. Zelf woont ze inmiddels in Loenen aan de Vecht. Aan de Waterleidingplas, want zonder water kan Wiegmans niet.

,,Ook op vakantie zoeken we altijd het water op. Een keer dachten we dat we prima zonder konden en reden, omdat we ook dol zijn op wijn, naar Toscane. We vonden er niets aan, zelfs al die leuke wijnboertjes konden ons humeur niet verbeteren. Na een paar dagen zijn we naar de kust gereden en daar gebleven. Vanaf dat moment was het een prima vakantie.”

Het voorjaar noemt Wiegmans de mooiste tijd van het jaar. ,,Dan is de plas nog van jou en loopt alles uit. De trekgaten vind ik het leukst. Zo mooi die kreekjes, de waterlelies. Ik ben ook een echte dierengek. Ken de eenden die hier iedere dag voorbij zwemmen.”

Wiegmans gebruikt de plassen niet alleen om op te varen. ,,Iedere ochtend tussen april en november zwem ik in de plas. Daar moet ik me wel eens toe zetten, maar na afloop voel ik me zo goed. Door de veenondergrond lijkt het water in de trekgaten misschien donker en vies, maar dat is het niet. Wat mij betreft is een zwembad vol mensen viezer. En die ringslangetjes en snoeken zijn echt banger voor jou dan jij voor hen. In de winter als er ijs is, bind ik mijn schaatsen onder. Het water biedt het hele jaar door ontspanning.”

Rob de Haan

Kunstschilder Rob de Haan is een vrolijke Hilversummer die al jaar en dag in Loosdrecht woont. Het water trok hem al vroeg, want rond zijn achttiende kocht hij zijn eerste bootje waarmee hij over de Loosdrechtse Plassen voer. Hij is er nooit mee opgehouden. Zijn huidige boot, die hij al vijftien jaar heeft, heeft de naam Nymphe Alba gekregen, Latijn voor witte waterlelie, een plant die je veel ziet rond de Loosdrechtse Plassen.

,,De plassen zijn altijd mooi. Of je nu op zondagochtend in alle rust op je bootje ontbijt of er juist op een drukke zomerse dag op uit trekt. Het heeft allebei zijn charme. Water heeft mij altijd een gevoel van vrijheid gegeven, een vakantiegevoel. Onze boot ligt bij de ingang van de Drecht en zodra ik aan boord stap en het uitgestrekte water voor me zie liggen, is het feest. Water heeft iets bijzonders, het is levendig, biedt uitzicht. Je ziet de weersverwachtingen altijd aankomen.”

De woning van Rob biedt geen wijds uitzicht over de plassen, maar over de weilanden. ,,Ik kan de domtoren van Utrecht zien.” Wel stroomt er voor zijn huis een boerensloot die uitkomt in de Stille Plas. ,,Helaas niet geschikt voor boten, dan zouden we stukken moeten klunen”, lacht hij. Ook voor zijn werk haalt hij inspiratie uit zijn omgeving; waterlelies, plasgezichten. ,,Als ik met mijn ezel buiten ga staan, zie ik het allemaal zo voor me.”

In april gaat zijn boot het water weer in. Hoe vaak hij er op stapt weet hij eigenlijk niet, maar zo vaak mogelijk. ,,Al moet ik toegeven dat ik wel een mooi weer vaarder ben.”

Vivian Boelen

Haar voetjes hingen al op hele jonge leeftijd in de Maas, maar inmiddels is presentatrice Vivian Boelen helemaal verknocht aan haar stekje op de Loosdrechtse Plassen. Sinds 33 jaar woont ze op een woonboot bij Jachthaven de Otter.

,,Ik woon op de kop en heb dus vrij uitzicht op de plas. Dat uitzicht verveelt nooit. Mensen vragen me wel eens of het hier in de winter nou niet stil, koud en akelig is. Geen last van. Juist dan voelt de plas helemaal van mij en de kachel doet het gewoon hoor”, lacht ze.

Natuurlijk heeft ze ook een boot om mee te varen; Sarah, maar zelf spreekt Boelen liefkozend over ’mijn oude Saar’. ,,Een boot met een geschiedenis, daar houd ik van. Ze deed vanaf de bouw tot 1987 dienst als reddingsboot bij een olietanker. Daarna werd ze door een Antwerpenaar omgebouwd tot vissersboot met kajuit.” Inmiddels vaart de presentatrice er al weer veertien jaar mee rond.

,,Ik geniet het meest van de plassen als ik het gevoel krijg dat het water van mij is. Met mijn inmiddels overleden hond voer ik daarom vaak ’s morgens heel vroeg naar een van de eilandjes om haar uit te laten. Of ik ga er juist aan het begin van de avond op uit. Dan zie ik mensen terugkeren voor de pot van zes uur en stap ik in de boot.”

Boelen wil hier nooit meer weg. ,,Ik ben blij dat het huis van mijn moeder vlakbij de Maas in Maastricht nog in de familie is. Ik kom er graag, maar voor de rest leid ik toch het liefst dit horizontale leven.”

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.