Zoemende rust op de Loosdrechtse Rading

De Rading in Loosdrecht markeerde eeuwen geleden een grens.  foto google maps

De Rading in Loosdrecht markeerde eeuwen geleden een grens. foto google maps© foto google maps

Op het parkeerterrein staat een auto te schitteren in eenzaamheid.

Op het parkeerterrein staat een auto te schitteren in eenzaamheid.© Marloes Kamer

De Rading biedt perspectief, in dit geval op de kern van Loosdrecht.

De Rading biedt perspectief, in dit geval op de kern van Loosdrecht.© Marloes Kamer

De Rading in Loosdrecht wordt naarmate je meer de weilanden in gaat steeds smaller. Tot er een plek komt waarop je niet verder kunt en 180 graden moet draaien.

De Rading in Loosdrecht wordt naarmate je meer de weilanden in gaat steeds smaller. Tot er een plek komt waarop je niet verder kunt en 180 graden moet draaien.© foto’s marloes Kamer

Start bij de rotonde. Cabrio’s en eenvoudigere auto’s wisselen elkaar af.

Start bij de rotonde. Cabrio’s en eenvoudigere auto’s wisselen elkaar af.© Marloes Kamer

1 / 5
Marloes Kamer
Loosdrecht

De Rading is geen nieuweling in Loosdrecht. Al eeuwen vormt de eindeloze straat de grens tussen het bisdom Utrecht en Holland. Een wandeling langs de huizen en weilanden maakt het al snel duidelijk: deze plek is meer dan een scheidingswal alleen.

De reis begint op de rotonde, naast het gebouw van gemeente Wijdemeren. De gemeente is een fusie van Loosdrecht, ’s-Graveland en Nederhorst den Berg. Tot 2002 hoorde Loosdrecht bij de provincie Utrecht, maar tijdens de samenvoeging tot Wijdemeren stapte het dorp over naar Noord-Holland. Dat was het resultaat van een uitvoerig grensconflict tussen beide provincies. De Gedeputeerde Staten van Utrecht noemde de keuze ’een onbegrijpelijke stap’, maar kort daarna waren de plannen rond.

Op de rotonde aan het begin van straat wisselen sportauto’s en eenvoudigere exemplaren elkaar af. De meeste rijden de Rading op: de weg die letterlijk ’de grens’ betekent. Hoewel het een doorgaande weg is, schieten de auto’s niet te hard het asfalt over. De groepjes fietsers die van hun vrije middag genieten, dragen bij aan die gemoedelijke sfeer. Loosdrecht neemt de tijd.

Het is soms even zoeken, achter de hoge bomen en struiken, maar aan het begin van de Rading lijken zich voornamelijk (kleine) bedrijven te hebben gevestigd. In de verte rijdt een tractor over het land en vliegt een groepje vogels verschrikt op. De weg is een mix van natuur en bedrijvigheid.

Het echte grensgevoel op de Rading valt pas op wanneer je stil staat bij het grote contrast tussen de linker- en rechterkant van de weg. Terwijl huizen, bedrijven en akkers elkaar rechts afwisselen, straalt de overkant pure rust uit. Op de uitrit van Landgoed de Rading loopt een echtpaar met een mevrouw in een rolstoel richting de auto. Ze staan even stil wanneer de voortgeduwde mevrouw in de verte wijst. Iets trekt haar aandacht.

Verderop gaat de Rading geruisloos over in een gebied waar natuur de overhand neemt. De weilanden zorgen voor een eindeloos uitzicht. In de verte is een klein vliegtuigje te zien. Hij bromt in de verte, de wolken tegemoet. Wanneer hij iets lager over de weilanden zoemt, vliegt een groep vogels verontwaardigd op uit het gras. Het zwevende gevaarte past zijn richting aan en landt op de baan van de vliegschool die al op zijn terugkomst zat te wachten. Onafgebroken stijgen en landen deze vliegtuigjes. Het gebrom valt samen met het geluid van de groepen krekels in de berm.

De combinatie vormt een gewenst teken van leven op de plek die ietwat lijkt op het einde van de wereld. Voorbij de begraafplaats en enkele weilanden doemt een kaal uitziend gebouw op: de tennisbanen van Loosdrecht. Op het parkeerterrein staat een verdwaalde auto te schitteren in eenzaamheid. Afgezien van de vliegtuigjes en krekels is het doodstil. Dat is niet vreemd, want de plek is omringd door stroken land. Eeuwen geleden werd dit gebied door Gijsbrecht van Amstel aan zijn zoon geschonken. Hij begon rond 1225 met het graven van sloten, waardoor hij een afwateringssysteem op het riviertje de Drecht kon aanleggen. Daardoor ontstond de Ster van Loosdrecht: een uniek systeem dat nog volledig intact is. De smalle stroken land zijn kenmerkend voor het gebied.

Naast één van die sloten grazen een paar koeien in de weide. Er is niemand die hen stoort. Aan het einde van de Rading staat de boerderij die als hun thuishaven dient. Op deze plek, vlak na de nieuwe grens tussen Utrecht en Noord-Holland, houdt de weg op. Het voelt definitief wanneer de wandeling noodgedwongen 360 graden moet draaien en zich weer richt op de rotonde waar het allemaal begon. In een plotselinge relativering lijkt de drukte op dat startpunt veel intenser dan voorheen. In de verte, boven een weiland, bromt het zoveelste vliegtuigje. Veilig, hoog in de lucht, kijkt het uit op de oude scheidingswal. Wanneer de wandeling zich weer naar het startpunt begeeft, wordt het duidelijk. De Rading biedt perspectief.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.