Examen

Kelly van Hal

Vanavond zit ik thuis op de bank. Alweer. En niet uit vrije wil. Stefan is uitgevlogen, hij wel, en we hebben geen oppas.

Alle meiden uit ons oppaspooltje doen eindexamen. Geen borrels en andere Gooische partijtjes voor mij. Ik zit in een sociale dip en die is niet begonnen met de start van de eindexamens. Al weken zit ik op mijn vaste plek, inmiddels kuil, op de sofa. Want onze oppassen moesten naar eindexamentraining. De arme schapen. Met lotgenoten, wat zeg ik: half puberend Bussum en Naarden, zaten ze in een wifi-loze ruimte.

Daar werden ze gedwongen om een planning te maken. Een gruwel voor tieners. Daarna moesten ze blokken onder toezicht en het zal me niet verbazen als ze ook nog werden overhoord. En dat allemaal gescheiden van hun sociale leven, de smartphone. Dat doen ze niet omdat ze zelf zo graag willen, maar omdat het moet van papa en mama. Die willen dat hun kinderen excelleren. Want de Gooische standaard ligt hoog. We hebben allemaal gestudeerd dus dat moet ons kroost ook. Dat wij acht jaar uittrokken voor het behalen van een bul vergeten we voor het gemak. Niks lanterfanten, pardon: ’chillen’, voor onze tieners.

Dat was in mijn examentijd wel anders. Terwijl mijn ouders dachten dat ik zat te zweten boven mijn boeken, staarde ik uren uit het raam. Mijn gedachten waren bij het weekend, vriendjes en mijn eerste ladyshave. Maar zeker niet bij de Maagdenburger bollen of de stelling van Pythagoras. Feiten waar ik het nut totaal niet van inzag. Ook zonder iPhone kan je je tijd dus prima verkloten. Pas tegen het avondeten kroop de stress in mijn lijf en ging ik als een dolle studeren. Als ik ’s nachts wakker lag van de zenuwen pakte ik rustig mijn boek uit de kast en stampte verder. Niet de gewenste aanpak, wel effectief.

Tegenwoordig is er voor kinderen met mijn arbeidsethos het trainingskamp. En wij, Gooische ouders, boffen. Het aanbod aan studiebegeleiding, examentraining en andere geldverslindende hulpverleners is hier bijna twee keer zo groot als in de rest van het land. Onze kinderen gaan eerst en masse naar CITO-toets training. Want we willen natuurlijk wel een VWO-kind of, nog beter, een gymnasiast. Wanneer het op de gedroomde middelbare school een beetje tegenzit, laten we onze luie pubers fijn bijspijkeren in de huiswerkklas van een heus huiswerkinstituut. Met als uitsmijter de eindexamentraining. Wel zo relaxed, voor de ouders dan. Niemand zit te wachten op moeilijke vragen over wiskunde B. Nog belangrijker, het scheelt een hoop gedoe over telefoons, gamen en blowen. Kan mama eindelijk weer eens lekker op stap.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.