l'Action

Kelly van Hal

,,We rijden straks nog even naar l’Action, meldde ze.’’ L’Action met het accent op de ´i´, op zijn Frans dus.

Mijn brein had serieus even verwerkingstijd nodig. Zeker omdat deze zin werd uitgesproken door een stereotype Gooise mevrouw. Met Landrover. Het type met de keurige uitspraak en het aso ´de wereld is van mij´ parkeergedrag. Ineens snap ik de buurtbewoners van de Action. Ik maakte me namelijk vrolijk over deze - lage kwaliteit voor lage prijzen gefabriceerd in heel lage loonlanden - winkel in een keurig deel van Bussum. Nu die buurt eindelijk een reëel beeld krijgt van de gemiddelde Nederlander, gaat ze mopperen. Zo dacht ik. De buurtbewoners van deze prijsstunter klagen. En niet alleen over de overlast van wildparkeerders die van maandag tot en met zaterdag de weg blokkeren. Maar ook over de parkeerplaatsen die mogelijk ingepikt gaan worden mocht de winkel ook op zondag zijn deuren openen.

Ik had het beeld van een batterij ingedeukte Peugeotjes in de omgeving van de Action die het straatbeeld ontsieren en die de toorn van de wat oudere Bussumer met ietsepietsje te veel vrije tijd opwekken. Maar nu ik weet dat er ook SUV’s tussen staan, zie ik de problemen zoals ze zijn. Heel serieus. Want een SUV past daar niet eens op één parkeerplek. Ik kan er dan zelfs met mijn bakfiets nauwelijks meer langs. Bloedserieus.

Het probleem is groter dan de buurt. Ook de winkeliersvereniging van Bussum mag zich zorgen maken. Want wanneer de Action verandert in l’Action dan hebben ze echt een probleem. Als deze winkel de norm wordt voor alle inkomensklassen, kan de rest van de detailhandel wel inpakken. De crisis is nog helemaal niet op zijn einde, het is net begonnen.

Ben wel een beetje teleurgesteld overigens. Ik was net zo gelukkig met het toenemende enthousiasme voor gezondheid en maatschappelijk ondernemen. Juist hier in het Gooi. Blijkbaar eten we aan de ene kant graag biologisch geteeld tarwegras met chiazaad maar mogen aan de andere kant de uitdeelzakjes voor verjaardagspartijtjes voor de kinderen (wie koopt ze nog bij de Blokker) wel door leeftijdsgenootjes van diezelfde kinderen in elkaar worden gezet. Dat van die kindertjes is overigens slechts een sterk vermoeden. Ben ik dan beter dan de rest? Nee. Ook ik koop bij de Action. Maar wel altijd met een schuldgevoel. Twee plastic zakken speelgoed voor zes euro. Dat kan niet verantwoord zijn. Eigenlijk zie ik maar één oplossing. Die van het goede voorbeeld. Te beginnen met de buurtbewoners van de Action. Zij mobiliseren al hun vrinden. Samen sluiten we een pact, we mijden de Action en redden en passant Blokker. Op de fiets.

Joyce van der Meijden

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.