Oud paard in rusthuis De Paardenkamp Soest is bofkont

Twee paarden kijken vanuit hun box nieuwsgierig naar buiten.

Twee paarden kijken vanuit hun box nieuwsgierig naar buiten.© foto Nikki de Kerf

Pony’s kunnen wel veertig jaar.

Pony’s kunnen wel veertig jaar.© Foto Ilona van Egdom

Oude paarden hebben een vrij leven op het weiland van De Paardenkamp

Oude paarden hebben een vrij leven op het weiland van De Paardenkamp© foto Hans Brongers

1 / 4

Een bejaard paard dat zijn oude dag kan doorbrengen in nationaal rusthuis De Paardenkamp in Soest is een echte bofkont. Op de wachtlijst staan achthonderd kandidaten uit het hele land voor maar 120 plekken. De inschrijving wordt slechts sporadisch opengesteld om de kans voor de eigenaar van het dier nog een beetje reëel te houden. Twintig jaar is de minimumleeftijd voor deze felbegeerde zorgplek.

Voor de 45.000 paarden op leeftijd in Nederland is de opvang van De Paardenkamp slechts een druppel op een gloeiende plaat. Uitbreiding van het aantal plaatsen zit er echter niet in, omdat de stichting anders geen goede verzorging kan waarborgen, vindt zij.

,,We willen de dieren allemaal bij naam kennen, kiezen voor een persoonlijke benadering, waarbij we de eigenaardigheden van elk dier weten. Dat zouden we missen als we te veel dieren krijgen”, aldus woordvoerster Danielle Hurenkamp.

Voorwaarde is wel dat de eigenaar afstand doet van zijn paard, waar hij soms al tientallen jaren voor zorgt. Dat valt dan ook niet mee. ,,Wij nemen de zorg over, maar ze kunnen altijd langskomen. Voor de opvang betalen ze alleen de donatie van minimaal vijftien euro per jaar. Ze kunnen het dier al opgeven als ze nog onder de twintig zijn”, aldus Hurenkamp.

Ouderdomskwalen

Om de eigenaren van de wachtlijst-paarden niet in de steek te laten wordt er regelmatig kennis gedeeld. ,,We zijn geen concurrenten en doen dan ook niet geheimzinnig als mensen ons vragen welk voer wij geven of raad vragen bij problemen. Ook zijn er workshops over hoefverzorging en veel voorkomende ouderdomskwalen.”

Volgens Hurenkamp is het oprichten van een dependance van De Paardenkamp een utopie, omdat het te kostbaar is. De Paardenkamp die volgend jaar het 55-jarig bestaan viert, heeft de beschikking over twee boerderijen, Vosseveld en het Gagelgat. Ook beschikt zij over zestig hectare weiland. Het hooi dat aan de paarden wordt gevoerd, komt van eigen land.

,,Om de boel draaiende te houden zijn er veel helpende handjes van personeel en vrijwilligers. De stichting draait op geld van vijfduizend donateurs, giften, legaten en acties om inkomsten te genereren. Zo hebben we een goedlopende winkel met tweedehands paardenattributen, die vanuit het hele land worden geschonken. Ook zamelen we mobieltjes en cartridges in. Voor elke volle doos krijgen we geld”, aldus Hurenkamp.

Kudde

Wie geen plekje vindt in het rusthuis komt vaak terecht bij boeren met een pensionstalling. Gijs van Zijtveld naast paleis Soestdijk heeft een kleine vijftig paarden, deels op leeftijd, in een kudde rondlopen op zijn weiland. ,,Het is net als met een hond en een kat. Die doe je als dierenliefhebber ook niet zomaar weg. Als je aan een paard zoveel jaren plezier hebt beleefd, breng je hem goed aan zijn eindje. De oudste, die wij hadden werd 33 jaar. Pony’s kunnen zelfs veertig jaar worden. ,,Ik heb hier een man van 78 jaar voor wie ik mijn petje afneem. Hij maakt nog elke dag een rustig ritje. Het is heel belangrijk dat ze in beweging blijven.”

Meer nieuws uit GE

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.