’Het Vegan Avontuur’: Vallen en opstaan, falen en weer doorgaan

Het zou eigenlijk maar een kort experiment worden, vanwege een interview met Jaap Seidell en Jutka Halberstadt.

Zij hadden een boek geschreven waarin ze pleiten voor een andere manier van eten. Minder vlees, meer plantaardig. Ik dacht: ’Ik ga ter voorbereiding eens een tijdje veganistisch leven’. Om me goed in te kunnen leven, zeg maar.

Maar het blijkt dat ik in een heel andere wereld terechtgekomen ben. Veganisme gaat niet alleen over eten. Je gaat nadenken over je make up, je kleding, je schoenen, je leert supplementen kennen, krijgt thuis ruzie omdat ’het zo ongezellig is dat we niet hetzelfde eten’, moet gaan nadenken over wat je kookt als je bezoek krijgt. En toch, ondanks alle hobbels en onvoorziene kuilen in de weg is dit een avontuur. Een avontuur dat complex is, maar ook heel leuk. De komende tijd zal ik op deze plek beschrijven hoe het is om je leven grotendeels om te gooien.

Als je in de twintig of dertig bent, alleen woont en alles zelf kunt beslissen, is zo’n verandering in je leven waarschijnlijk vrij simpel. Maar als je een tienerdochter in huis hebt, die het liefst alles zo houdt als het is, kom je al een behoorlijke eerste hobbel tegen. Want hoe doe je dat als de puber niet mee wil doen en bij tofu, tempé en edelgistvlokken kijkt alsof ze in iets vies getrapt heeft. Kook je apart? Geprobeerd: gedoe. Boos gezicht: ’Wat saai, kun je niet weer normaal eten?’. Smokkel je wat? Gedaan: groentelasagne gemaakt met niet-vegan bechamelsaus. Dat werkte al beter, maar voelde ook echt als vals spelen.

Het is een spel van vallen en opstaan, van oplossingen vinden en falen, zo’n avondmaaltijd. Aardappelen, groente, vlees op tafel zetten is het makkelijkst. Zij vlees, ik een vervanger. Stamppot met rul gehakt? Ik bak het gehakt apart en doe het er apart bij voor haar. Elke dag leer je wat meer.

Meer nieuws uit Achtergrond

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.