Met uitzicht op de lichtjes van Texel, kusten ze elkaar | Over Liefde

Een ontmoeting, een kus, een breuk of een gesprek, alles kan een keerpunt in de liefde zijn. Yanaika Zomer gaat op zoek naar onze diepere zielenroerselen. Maar deze week een alternatieve Over Liefde. Geen interview, maar het eigen verhaal van Yanaika.

Want het is deze week precies 24 jaar geleden dat Yanaika en haar man elkaar voor het eerst kusten. „En op dezelfde dag is het vier jaar geleden dat we trouwden.

Ik zal een jaar of 12 geweest zijn toen ik hem voor het eerst zag. Op een foto eigenlijk, de klassenfoto van mijn broer. 25 pubers riepen cheese, maar ergens links bovenaan stond één jongen - donker haar, zwart metalshirt - die meloen zei. Hilarisch vond ik. ’Met hem ga ik trouwen’, verzekerde ik mijn broer.

Tegen de tijd dat ik zelf naar de middelbare school ging, was hij reeds uitgevlogen, maar heel soms zag ik hem lopen op straat en eigenlijk altijd maakte dat me vrolijk. Rond mijn 14e werd ik lid van de filmclub van onze school. Eén keer in de maand zorgden we voor een film, was de bar geopend en de chipskast van het slot. Introducées waren welkom en zo kwam hij met een vriend mee zijn oude school weer binnen. Hij zat schuin achter me ontzettend knap te zijn. Zijn donkere haar hing inmiddels tot ver over zijn schouders en zijn ogen waren de bijna zwarte knikkers die later ook die van onze kinderen zouden zijn. Maar zover waren we nog lang niet.

’Ik denk erover mijn haar af te knippen’, zei hij tegen zijn vriend. Nog altijd met mijn rug naar hem toe voelde ik de woorden mijn oren binnendringen om ergens in mijn borstkas te ontploffen. Met een ruk draaide ik me om. ’Nee, niet doen! Het is supermooi!’ Hij begon te lachen en ik, geschrokken van mijn eigen interruptie, te blozen. De rest van de film zou ik me niet meer omdraaien.

Toen het was afgelopen, maar de filmclub en wat aanhang nog bleef hangen, raakten we alsnog in gesprek. Ik zat bovenop de ontzettend hoge schoolbar. Hij op diezelfde bar, een stukje verderop. We verstonden elkaar slecht en ik probeerde naar hem toe te schuiven. Het ging moeizaam. Hij bood me de hand en waar dit ons eerste romantische moment had kunnen zijn, veroorzaakte het dat ik viel. Hard. Van heel hoog. Gelukkig was alleen mijn ego gebroken.

Het zou nog zeker twee jaar duren voordat ik hem weer tegenkwam. Ik was oud genoeg om uit te gaan en deed dat in zijn stamkroeg. Op dat moment had hij al serieuze verkering en ondertussen had ook ik af en toe een scharrel. Maar toch. Ik moest altijd mijn best doen om cool te blijven als ik hem zag. Op een avond vertelde hij me dat zijn relatie voorbij was. Ik had op dat moment een vriendje, maar terstond verschoof mijn hart. Ik sprak mezelf streng toe dat ik niet zomaar mijn verkering uit kon maken omdat híj nu vrij was, maar het liet me niet los. Twee weken later hakte ik alsnog de knoop door en nog een week later vertelde ik hem dat ook ik weer vrijgezel was. Diezelfde avond nam hij me mee voor een nachtwandeling op de dijk. Met uitzicht op de lichtjes van Texel, kusten we elkaar.

Vierentwintig jaar is lang. Er kan van alles gebeuren en dat deed het ook. Studeren, een huisje, een loopbaan, weer studeren en een geheel andere loopbaan. We kregen samen kinderen, we verloren samen ouders en die gebeurtenissen brachten ons dichterbij elkaar. We gingen groter wonen en nog iets groter, we overleefden een crisis, wat kleintjes en er zijn momenten geweest dat onze verschillen te groot leken voor wat we gemeen hebben. Hij is de rust, ik de herrie. Ik ben van de vragen, hij van de feiten. Ik ben water, hij de vaste grond. We vullen elkaar aan en we maken elkaar af. Dat laatste in alle betekenissen van het woord. Maar we zijn er nog.

Vier jaar geleden zijn we getrouwd. Gewoon om het te vieren: twintig jaar samen, ondanks en dankzij alles. Want de liefde is nou eenmaal veel rommeliger dan ’lang en gelukkig’. Het schuurt soms, je botst, probeert je los te maken en vindt elkaar in het beste geval daarna weer terug. Het is nooit vanzelfsprekend, weet ik nu. Zelfs niet als het allemaal leek voorbestemd.”

Lees hier meer Over Liefde

Wil jij iets delen Over Liefde? Het mag anoniem. Mail naar yanaika@mediahuis.nl

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.