Duurzame vis wordt duur betaald: dagelijks informatiekaartjes aan verse vis aanpassen blijkt in praktijk veel te tijdrovend

,,Al mag de vis nog zo duurzaam gevangen zijn, het moet er in de eerste plaats goed uitzien”, weet Nico Waasdorp uit ervaing.

,,Al mag de vis nog zo duurzaam gevangen zijn, het moet er in de eerste plaats goed uitzien”, weet Nico Waasdorp uit ervaing.© Foto’s United Photos/Paul Vreeker

Pieter van Hove

99 procent van de viswinkels en -kramen houdt zich niet aan de etiketteringsregels, stelt de Consumentenbond, waardoor het lastiger zou zijn een duurzame keuze te maken. Wat ervaren de visverkopers; wat willen hun klanten precies weten?

Tientallen vissoorten liggen in de vitrine van vishandel Fish and Seafood Waasdorp in het IJmuidense havengebied. Wild gevangen zeetong naast de verse bonito. Een klein hoekje is vrijgemaakt voor scharrelvis, duurzame bijvangst.

Aan de muur hangen posters: ’Voor advies helpen wij u graag’ en op het tafeltje ligt een stapel folders met recepten voor kabeljauw. „Wat moet ik meer doen?”, spreidt eigenaar Nico Waasdorp zijn armen. „De klant kan bij ons alle informatie krijgen die hij of zij wil. Anders kunnen ze het altijd vragen.” Maar of de handelaar helemaal naar de letter van de wet handelt?

Volgens EU-regels moeten vishandelaren op etiketten of vitrinekaartjes de precieze naam van de vis, het herkomstgebied en de vangst- of kweekmethode vermelden. Maar van de 97 zaken die de Consumentenbond onderzocht, had er maar één alles helemaal in orde. Volgens de bond bemoeilijkt dit het kiezen voor duurzamere vis, waar rekening wordt gehouden met de visbestanden en de negatieve impact op natuur en milieu. ’Consumenten die duurzame vis willen kiezen, moeten dan wel beschikken over de juiste informatie’, aldus de bond.

Steeds meer vragen

Maar de praktijk is anders, weet Waasdorp. „De klant komt allereerst voor kwaliteit en versheid van het product. Dan mag het nog zo duurzaam gevangen zijn, vis moet er in de eerste plaats goed uitzien.” Volgens de visverkoper, tevens docent aan de visopleiding van SVO, is de kennis over het product bij de gemiddelde – meest oudere – vishandelaar onvoldoende. „Terwijl de consument steeds meer vragen gaat stellen. Bijvoorbeeld of de vis wild gevangen is of dat het een kweekproduct is.”

Appels met peren

Eén ding steekt de visman wel een beetje: „Ik zag krantenkoppen dat de supermarkten het wat informatievoorziening betreft wel goed voor elkaar hebben. Ik vind dat appels met peren vergelijken. Bij supermarkten komen grote partijen ingevroren vis binnen. Logisch dat alle gegevens op de buitenkant van de verpakking staan. De visdetaillist heeft te maken met verse producten. Elke dag moet-ie de bordjes aanpassen. Niet alleen wat prijs betreft, maar ook de herkomst en dergelijke.”

Bij de vis in de winkels van Vishandel Tel in Amsterdam en IJmuiden staan etiketten met de naam van de vis, de Latijnse benaming, de vangstmethode, het vangstgebied, om maar wat te noemen. „Geheel volgens de regels”, zegt Rick Tel. „Zo is dat nu eenmaal vereist.” Maar of al die extra informatie veel meerwaarde heeft, hij betwijfelt het.

Voor de belangstellende visliefhebber heeft hij in de winkels de gratis boekjes ’Visvangst, hoe en waar?’ over de verschillende soorten vistechnieken en de vangstplaatsen. Plus een gratis receptenboekje. „Dat kunnen de mensen thuis verder bestuderen. In de winkel is daarvoor geen tijd. Vanwege de corona is het erg druk in de zaken.” Uiteraard beantwoorden de medewerkers direct gestelde vragen. In Amsterdam gebeurt dat vaker dan in IJmuiden. Tel: „Waarschijnlijk omdat in Amsterdam meer verschillende nationaliteiten wonen die ook de wat minder bekende vissoorten eten.”

Bij vishandel De Volendammer in Haarlem is het sinds de corona-uitbraak ook drukker dan normaal. „Omdat zoveel dingen dicht zijn, is winkelen voor veel mensen een uitje”, zegt Dennis Jonk.

Geen tijd

De vishandelaar heeft niet bij alle vissoorten etiketten liggen. „Dat is niet te doen. Ik heb daar helemaal geen tijd voor. De gegevens veranderen doorlopend, waar gevangen of door wie. We kunnen de klanten wel een mondelinge toelichting geven.”

Dat laatste doet ook Waasdorp. „Ik koop de meeste producten vers op de visveiling hier in IJmuiden. Dan weet je ook van welk vissersschip het afkomstig is en waar die heeft gevist.”

Elke dag de informatiekaartjes aanpassen noemt hij een tijdrovende klus. „Je bent er een uur mee bezig en dan heb je nog geen vis verkocht.”

Lees ook: Maken van duurzame keuze is lastig als 99 procent van visverkopers zich niet aan etiketteringsregels houdt

Hier de kop

En hier de isatekst. En hier de isatekst. En hier de isatekst. En hier de isatekst. En hier de isatekst. En hier de isatekst. En hier de isatekst. En hier de isatekst. En hier de isatekst.

Meer nieuws uit Achtergrond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.