Een veelstemmig gegil klonk zaterdagmorgen op uit de kampvuurkuil bij scoutinggroep Vasanta in Huizen. Ruim tachtig bevers (vijf- tot zevenjarigen) van scoutinggroepen uit het hele Gooi zetten een keel op ter omlijsting van het regiospel met als thema 'Iets is niet altijd wat het lijkt'.
Elk jaar bedenkt een groep mensen van Scouting Nederland een spel waaraan alle scoutinggroepen uit de regio deelnemen. Het groepshuis van Vasanta aan de Parkweg vormde zaterdag het decor voor het regiospel van de bevers.
Bij Vasanta was op een veilige manier kennismaken met dingen die eng kunnen zijn, de rode draad. Zo behelsde het spelletjescircuit een vliegende draak, happen naar het koekiemonster, de wandeling van een ruimte-oma met een heelalrollator en planeten springen.
In de kampvuurkuil werd eerst het centrale verhaal aan de bevertjes duidelijk gemaakt. Wat oudere scouts van Vasanta speelden een rollenspel met Lappie Lapzak die haar grote lap was kwijtgeraakt.
,,Het was een hele grote deken en nu heb ik nog maar een paar stukjes'', legde Lappie uit aan de jonge scouts. ,,Misschien heeft een spook mijn lapjes meegenomen.'' De ruim tachtig padvindertjes zijn maar al te bereid om mee te helpen zoeken. Bang voor een confrontatie met het stelende spook zijn ze niet, want spoken bestaan niet.
Op zoveel bereidwilligheid had Lappie niet gerekend. De kinderen moeten dan ook meerdere malen hard roepend hun medewerking bevestigen. ,,Goed zo, nu hoor ik jullie goed'', zegt Lappie. ,,Ik hoorde eerst helemaal niemand want ik ben een beetje doof aan het worden.''
De spelletjes zijn allemaal heel origineel. Zoals bijvoorbeeld het sjoelen met koekjes. Een lange tafel met zeil erover doet dienst als sjoelbak. Aan het uiteinde staan vier bevers met hun bekkies opengesperd om de koekjes te scoren. Ook bij het ballonnentrappen stappen de bevers spelenderwijs over hun angst voor harde knallen heen. En spoken bestaan inderdaad niet: het zijn mandarijntjes met een wit lapje eroverheen.
